kirasê xeyal û hestên germ

li bejna helbesta qefilî

dipêçim

rayên êşa dilê xeşîm

li nav parsûyên sînga qelişî

gurpegurp in

ji laşê temenê sefîl

xwîna birînên kewnegirtî

diniqute

dîwarê hêviya pêşerojê

hilweşiya

roj li hingura êvarê

neçû ava

kevokên aştiyê ji hêlîna xwe

fîrar kirin

çîçekên gulîstana bêhnxweş

nepişkivîn

şadî û bextewariya salan

qurifîn

keştiya ramanên hûr û kûr

li peravên deryaya xeman

asê ma

li nav daristanên keskeşîn ez bûm

şaxa dareke bêpel

li nîvê şevên esmer

ez bûm mehkûmê tenêtiya

wêran

xêrnexwezan

xençera îxanetê

di sifre û pişta xûzbûyî re

daçiqandin

çirûskên agirpêta azadiya derbirînê

vemirandin

hemû demsalên rengîn ji min re

bûn zivistan

xortaniya şên û şeng

li nav bîranînên jankêş û çîlekêş

zû kal bû

siya kul û kederên bedena tevizî

xwîn vedirişe

ez bûm tûrikê li ser pişta

parsekan

stêrkên hinava şewitî yek û yek

xuricîn

ji kortika çavên asîmana şîn

rondikên hesretê

dibarin

dergûşeke heft mehî

di malzaroka demên bêînsaf de

qîreqîr e

ez ji eşq û sewdaya xapînok

sar bûm û cemidîm

çûkên hezkirin û bêrîkirinê

koçî warên nediyar bûn

tîrêjên tava sibehên rûken li min

xeyidîn

li bêçaretiya feleka bêbext

kevirên çiya û zinaran

deng vedan

xeribîstana xopan ji min re bû

zîndaneke reştarî

tîreke zirav xwe li kezeba peritî

alandiye

li vê jiyana dinyaya derewîn

ez di westîbûna xwe de

westiyam

û mîna ava qerisî dilop dilop

heliyam

Xizan Şîlan

2024-04-14

Stockholm